منو رها کن از این فکر تنهایی

منو رها کن از این فکر تنهایی

گریه برای زندگی

با صدايي گرفته از باد پرسيدم : دليل گريه ام چيست ؟

و باد بدون توجه به سوالم براه خود ادامه داد .

از قطرات باران که بر صورتم مي لغزيدند پرسيدم : چرا گريانم ؟

باران هم بدون آميختن با قطرات اشک من

بر زمين ريخت و به جريان آب پيوست .

آفتاب با ملايمت خاصي بر صورتم مي تابيد

از او پرسيدم : دليل اشکم چيست ؟

او هم بدون جوابي به من به ابديت خود پيوست .

از پرندگان در حال پرواز پرسيدم : دليل اشک من چيست ؟

آنها هم بدون توجه به سوالم به دنبال رزق و روزي خود رفتند .

تنهايي در کنار رودخانه نشستم و در افکار خود فرو رفتم .

پاسخ به سوال خود را در تمامي طبيعت يافتم

زندگي بدون هدفي وجود ندارد .

بعضي با موفقيت و بعضي با شکست مواجه مي شوند

اشک براي سرنوشتي مي ريزيم که بر هيچ کس آشکار نشده .

دنبال پاسخي به سوالي هستيم که جواب ندارد

و در آخر مي گرييم - براي نامعلوم

غرق در تماشاي حرکت زيبا و يکنواخت رودخانه بودم که به ناگاه سوال خود را تکرار کردم :

چرا گريانم ؟

به خاطر اينکه در اين زندگي پهناور تنهايي به دنبال حقايقي هستي

که بر تو آشکار نيست .

از درخت سالمند پرسيدم : آيا هميشه گريان خواهم بود ؟

او در جوابم گفت : دليل بودنت را بياب

و به زندگيت جهتي بده

برگي بر صورتم افتاد و اشکانم را پاک کرد

برگ را به دست گرفتم و مبهوت طراحي و پيچيدگي آن شدم

+85/05/13 هیلدا | |

گذشت ... آن زمان دیدار در هم شکست آن لحظه های انتظار و تو ... چه ساده گذشتی از این همه احساس