حال من از این و آن پرسیدنی است

گاه بر روی زمین زل می زنم

گاه بر حافظ تفاًل میزنم !

حافظ دیوانه فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت

        "ما ز یاران چشم یاری داشتیم           خود غلط بود آنچه می پنداشتیم"