من" هميشه ترا مي ستودم بهار را در چشمان تو مي ديدم از دوريت رنج مي بردم در کنارت دنيا را زيبا مي ديدم محو تماشاي نگاهت بودم مشتاق شنيدن صدايت بودم  همه جا فقط ترا مي ديدم در التهاب ديدارت مي سوختم برايت بهترين ترانه ها را مي سرودم افسوس ... که تو هميشه با همه اينها بيگانه بودي