آرام و آسوده در خواب خوش بودی یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم

من با نفسهایم نام تو را خواندم کاش ای هوس بازم با تو نمی ماندم

                        روزی که می گفتی من با تو می مانم روزی که دانستی من بی تو می میرم

                        روزی که با عشقت بستی به زنجیرم ، بازنده من بودم این بوده تقدیرم

                         خوش باوری بودم پیش نگاه تو هر دم ز چشمانت خواندم کلامی نو

                                        عشق تو چون برگی در دست طوفان بود دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

                                        روزی به من گفتی دیگر نمی مانم گفتم که می میرم گفتی که می دانم

                                        باور نمی کردم هرگز جدائی را آن آمدن با عشق این بی وفایی را