تبليغاتX
منو رها کن از این فکر تنهایی

منو رها کن از این فکر تنهایی

يه دختر كوري توي اين دنياي نامرد زندگي ميكرد.اين دختر يك دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود. دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم . يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختره چشماشو بده . وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره بهش گفت من ديگه تورو نمي خوام برو پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت : مراقب چشماي من باش .

+85/04/29 هیلدا | |

"نميدانم رسيدن چيست؟ "

 اما بي گمان مقصدي هست که همه ي وجودم بسوي آن جاري ميشود.

 کاش ميمردم و دوباره زنده ميشدم و ميديدم که دنيا شکل ديگريست .

 دنيا اينهمه ظالم نيست، و

مردم اين خصلت هميشگي خود را فراموش کرده اند

 و هيچکس دور خانه اش ديوار نكشيده است .

معتاد شدن به عادت هاي مضحک زندگي و تسليم شدن به حدها و ديوارها کاري برخلاف

 جهت طبيعت است .

+85/04/29 هیلدا | |

از گورخري پرسيدم: تو سفيدي راه راه سياه داري، يا اينكه سياهي راه راه سفيد داري؟
گورخر به جاي جواب دادن پرسيد:

تو خوبي فقط عادت‌هاي بد داري، يا بدي و چندتا عادت خوب داري؟
ساكتي بعضي وقت‌ها شلوغ مي‌كني، يا شيطوني و بعضي وقتها ساكت مي‌شي؟
ذاتا خوشحالي بعضي روزها ناراحتي، يا ذاتا افسرده‌اي و بعضي روزها خوشحالي؟
لباس‌هات تميزن فقط پيراهنت كثيفه، يا كثيفن و شلوارت تميزه؟
و گورخر پرسيد و پرسيد و پرسيد و پرسيد و پرسيد، و بعد رفت


نتيجه اخلاقي: ديگه هيچ وقت از گورخرها درباره راه‌راه‌هاشون چيزي نمي‌پرسم

 

+85/04/28 هیلدا | |

آمدم اين عشق را با خاک يکسانش کنم آمدم اين درد را در دل ويرانش کنم

آمدم تا بشکنم عهدی که بستم از دل و جان ليک ترسم باز هم جان را بقربانش کنم

آمدم تا واپسين ساعات عشق خويش را در غروبی ارغوانی باز مهمانش کنم

 آمدم تا کس نگويد بی وداع تن داد و رفت شايد از بی مهريش قدری پشيمانش کنم

                   

+85/04/27 هیلدا | |

یه شبی مثه امشب، یه دلی پر غم

توی این شب تنها می سوزه مثه شمع

 

آسمون پر ابره همش رنگ سیاه

بارون اشک حسرتِ این دل بی پناه

 

آخه چرا رفتی خسته و بی نشون

وقتی چشات بی صدا می گفت

عشق من پیشم بمون

 

حالا قصه ی دردِ کابوس این شبام

تو رویاهات منو صدا کن که هنوز اینجام

 

بیا بیا کجایی آخه عشق من

تو شبهام بمون با صدام بخون

 

نمی دونم کدوم صدایی آخه عشق من

تو شبهام بمون ، تو برام بخون

                                     

+85/04/20 هیلدا | |

+85/04/18 هیلدا | |

 

گفتم که رفتنت یه روز قاب دلم رو میشکنه

 

گفتی که این بخت تو بود تقدیر تو شکستنه

 

هر وقت که بارون میزنه تورو کنارم میبینم

 

حس می کنم پیش منی هنوزم عاشق ترینم

 

گفتم بمون اون روز میاد غصه هامون تموم میشه

 

گفتی اگه با هم باشیم لحظه هامون حروم میشه

              

 

                  وقتی رفتی همه دنیا رو سرم انگاری خراب شدو دلم شکست

 

                  سازمن زانوی غم بغل گرفت رفتوکزکردگوشه ی اتاق نشست

            

                               

                                    از وقتی رفتی هیچ کسی همدردو همرازم نشد

 

                                    هیچکسی حتی یه دفعه هم غصه سازم نشد

 

                                    رفتی ولی بدون هنوزعاشقتم تا پای جون

 

                                    دل بهاریم عاشقه چه توبهارچه تو خزون

 

                                    هر وقت که بارون میزنه تورو کنارم میبینم

 

                                    حس می کنم پیش منی هنوزم عاشق ترینم

 

+85/04/18 هیلدا | |